De huidige vluchtelingenproblematiek is ernstig. Dat probleem is tweeledig. Allereerst vormen zij, zowel individueel en als groep, een humaan probleem. Het menselijke gevoel om ellende bij anderen te verlichten is evident in de activiteiten die ontplooid worden vanuit Nederlanders zelf. Anderzijds vormen vluchtelingen, mits de aantallen groot genoeg worden een last waarvan het niet zeker is of de Nederlandse samenleving deze tijdenlang kan blijven dragen zonder het gevaar te lopen aan ongebreidelde hulp ten onder te gaan. Beide standpunten binnen de maatschappelijke discussie hebben echter een ding gemeen. Zij houden zich bezig met symptoombestrijding en laten de oorzaak onbesproken. Het echte probleem zit namelijk in het buitenlandbeleid van een redelijk aantal overheden, waaronder zich steevast de Amerikaanse overheid bevindt.

Onderbelichte elementen

Tahmina Akefi legt bij Pauw de vinger op de zere plek en stilte daarover is haar deel. Zij merkt op dat haar land, Afghanistan, eerst door de, Amerikaans getrainde, Mujahedeen in puin gelegd is en daarna door het Amerikaanse leger. Zij bevindt zich daarmee in het goede gezelschap van Hillary Clinton. Zie ook de films Charlie Wilson’s War en Rambo III die beiden gaan over de Amerikaanse rol in de late jaren ’80. Kortom, onbesproken blijft het buitenlandbeleid van de Amerikaanse overheid, ongeacht de leidende partij, en een wisselend aantal andere landen. Het zijn deze inmengingen die het afgelopen decennium hebben bijgedragen aan het ontstaan van de huidige problematiek, ongeacht het bestaan of ontbreken van legitimiteit van de grondslagen van die inmenging.

De oplossing van Halbe Zijlstra als reactie op Tahmina komt neer op geld en opvang in de regio en negeert het echte probleem volledig. Dat is geen oplossing. Het is hoog tijd voor Nederlanders om zich te realiseren dat onze eigen overheid al ruim tien jaar betrokken is bij plannen van die niet synchroon lopen met Nederlandse belangen. Het probleem is niet dat er te weinig interventie is zoals, onder andere, de directeur van Human Rights Watch kwam vertellen in NOVA op 12 September. Voormalig Generaal Wesley Clark vertelt echter dat hij al in 1991 hoorde van plannen het Midden-Oosten te gaan inrichten naar Amerikaanse wensen. Dat doel werd na de aanslagen op 11 September 2001 herhaald. De toenmalige denktank PNAC concretiseerde deze plannen het meest. Uitvoerende leden opeenvolgende Amerikaanse regeringen maakten deel uit van die denktank. Die plannen zijn gebaseerd op Amerikaanse politieke en militaire doctrines die niet tot de onze behoren. Of het toeval is of niet, goed of slecht, inmiddels zijn ze grotendeels gerealiseerd. Dit is niet het enige element dat onderbelicht blijft. Ook over de oorzaken van de vluchtelingenstroom wordt eenzijdig bericht.

Eenzijdig pleidooi

Het pleidooi van Kenneth Roth in Nieuwsuur dat er vluchtelingen zijn voornamelijk omdat Assad bezig is/zou zijn met bombardementen is of uiterst ongeïnformeerd of hoogst eenzijdig. Deze vertekening van de realiteit geldt voor meer zaken. Zoals de gifgasaanvallen in 2013, waarvan Carla del Ponte en MIT onderzoekers (p. 1) (nader onderzoek) uitsloten of ten zeerste betwijfelden dat Assad of de Syrische overheid er iets mee te maken had. Of de weinige aandacht die uit is gegaan naar de training van de Free Syrian Army (FSA) in o.a. Jordanië op zijn minst sinds 2011, (2,3,4). De FSA is de club die McCain en consorten zo graag ondersteunden en die nu onderdeel van ISIS is, voorzover ze niet uitgemoord zijn. Datzelfde IS gebruikt voor een groot deel Amerikaans materieel dat de Amerikanen dat in Irak (2,3) hebben laten staan. In diezelfde periode worden Amerikaanse wapens van Libië naar Syrië verscheept, evenals de strijders. Spil in dat proces is de lokale contactpersoon van de Amerikaanse ambassadeur Stevens. Overigens de reden dat het met Hillary Clinton niet zo denderend loopt. Zij wordt inmiddels onderzocht op grond van de Espionage Act. Ze is haar, op een privé-server bewaarde e-mails over die periode ‘kwijt’, als in: professioneel geleegde harde schijven. Zie ook vooral deze analyse met betrekking tot het politieke en het juridische spel.

Dan is er nog de dubieuze houding van zo’n 60 landen nadat Kofi Annan eind Maart 2012 zijn, voor Assad ongunstige, vredesvoorstel geaccepteerd zag.  Ongunstig, omdat het Syrische leger zich uit de steden zou moeten terugtrekken en dus de effectieve controle in die gebieden. Op 1 April boden die 60 landen, waaronder de Verenigde Staten, geld aan rebellen om te blijven vechten ná de acceptie van het vredesvoorstel. Op 15 September 2015 publiceerde The Guardian een artikel met de Finse Nobelprijs voor de Vrede winnaar Athisaari waaruit blijkt dat de Westerse landen inderdaad geen zin hadden in vrede. Het Brookings-Institute zag dat vredesplan slechts als een eerste stap naar ‘regime-change’ (p. 4). Een gedachte die aansluit bij hetgeen Wesley Clark al in 2007 meldde. Sterker nog, de US zou terreurnetwerken wat competitie moeten geven, waaronder ook verstaan kan worden het opzetten van een ‘false terrorist organisation’, schrijft UC Berkeley Professor en visiting scholar van het American Enterprise Institute John Yoo in 2005. Die gedachte lijkt uit te komen nu blijkt dat na de Mujahedeen in de jaren ’80, ook IS deels bestaat vanwege de bewuste acceptatie ervan door de Amerikaanse overheid, sinds 2012, en bondgenoten van de VS ISIS financieren, aldus Joe Biden.

Zo ontstaat een genuanceerder beeld vande vluchtelingenstroom én het bijbehorende geopolitieke of strategische spel. Of dat goed of slecht is, is niet relevant. Duidelijk is dat het meespeelt en dat deze component van het vluchtelingenprobleem niet of nauwelijks behandeld wordt. Duidelijker worden zo ook de contouren voor een mogelijke oplossing.

De humane oplossing voor de vluchtelingenproblematiek

Als we ons dit bewust zijn, dan zien we dat er directe causaliteit bestaat tussen de vluchtelingenstroom die nu Europa bereikt en de gebeurtenissen in het Midden-Oosten. Willen we ons probleem hier oplossen dan zullen we dus moeten erkennen daar te beginnen. Geen nieuwe interventie dus of een containment-strategie ten aanzien van IS. Externe financiering van extremistische groeperingen dient te stoppen. Daarna kan het Syrische volk zelf Assad en de zijnen de deur uitwerken, of niet, middels de enige vreedzame weg die daartoe wereldwijd openstaat en dus ook in Syrië: verkiezingen, al dan niet met internationale waarnemers erbij. De, initiële, veel te harde reactie van de Syrische overheid in 2011 rechtvaardigt op geen enkele wijze de proxy-oorlogen die er nu gevoerd worden. Zelfs China zou inmiddels een actieve rol zou kunnen gaan spelen.

Wat uw visie op vluchtelingen ook moge zijn, allereerst dient de bron van het probleem dient gedempt te worden. Een einde maken aan de oorlog in Syrië is het enige humane standpunt dat ingenomen kan worden zowel door links als rechts. Het is het enige standpunt waarvan het gevolg is dat een blijvende oplossing mogelijk wordt. Als de oorlog daar stopt weten we dat de opvang van zowel vluchtelingen als opportunisten hier tijdelijk en overzienbaar is. Het onderwerp van de huidige maatschappelijke discussie richt zich nu slechts op symptoombestrijding van het werkelijke probleem. Alleen door het probleem bij de wortel aan te pakken zullen die symptomen mettertijd verminderen en verdwijnen. Tegelijkertijd is dit de moeilijkste pil om te slikken voor ons Nederlanders. De Nederlandse overheid zal moeten erkennen dat non-interventie meer oplevert dan interventie. De Nederlandse overheid, als onze vertegenwoordiger, zal zich rekenschap moet geven van haar eigen rol in al die conflicten. Wil zij in NAVO-verband meewerken aan het vluchtelingenprobleem of neemt zij er afstand van? Want zolang de historisch juiste opmerkingen van mensen als Tahmina Akefi en de gevolgtrekkingen daarvan genegeerd worden door onze gekozen volksvertegenwoordigers als Halbe Zijlstra blijft de enige humane oplossing verder weg dan ooit.

De foto is gemaakt door: Ashley Jonathan Clements De vluchteling is Irakees en is genomen in Jordanië

 

%d bloggers liken dit: