Vandaag het laatste deel van de 5 analyses van de Correspondent factcheck. Morgen volgt het afsluitende geheel. Tot nu toe hebben we namelijk, net als het onderwerp van onderzoek, de fictie gehanteerd dat het alleen om de conclusie van deze stellingen gaat. Die laatste stelling vandaag gaat om de vraag of het associatieverdrag leidt tot emigratie naar Nederland. Dat is ontegenzeggelijk waar. De discussie heeft echter een wat semantische toon. Daarom richten we ons eerst op het onderscheid tussen vrij verkeer en vrij reizen in de EU.

Vrij verkeer van personen in de strikte EU-zin wordt niet gegeven met de huidige associatieovereenkomst. Daarbij gaat het om de juridische gevolgen voor burgers van een EU lidstaat. Denk daarbij aan het het aannemen van mensen, niet discrimineren op basis van land, stemmen voor de gemeenteraad door buitenlanders etc. Dat vrije verkeer is inderdaad voorbehouden aan EU-leden.

Vrij reizen is waar het hier om gaat. Dat houdt in dat, onder andere, de visumplicht voor Oekraïners wordt opgeheven. In eerste instantie zou dit al begin 2015 geregeld zijn, maar is later uitgesteld tot in ieder geval Mei 2015. Ook het idee dat de visumplicht wordt opgeheven is niet helemaal juist, althans vooralsnog. Oekraïeners kunnen straks een Schengen-visum aanvragen. Dit valt onder het Eastern Partnership en voorziet in allerlei biometrische data die toegevoegd wordt aan dit visum. Op deze manier is in ieder geval duidelijk wie er binnen de EU reizen.

De claim van GeenPeil is dat er vrij verkeer van personen in de strikte EU zin komt. Die claim is dus niet geheel juist. De claim is verder dat mensen, op termijn, ongecontroleerd kunnen emigreren naar het EU-gebied. Dat PVV-standpunt is niet juist onder het huidige associatieverdrag. Dat betekent echter niet dat dit in de toekomst niet verandert. Zo is Macedonië al bezig met de toetredingsonderhandelingen, dat zijn ze overigens al 5 jaar. Worden zij lid, dan wint het PVV-argument weer aan waarde, voorzover het de mogelijkheid van immigratie naar Nederland betreft. Datzelfde geldt in mindere mate voor Albanië. In mindere mate, omdat daar nog geen toetredingsonderhandelingen mee gestart zijn. In het huidige uitbreidingsklimaat, waarin toetreding tot de EU telkens langer duurt, zal het ook nog wel even duren.

Uiteraard gaat het niet om het associatieverdrag op zichzelf, zoals we vaak herhaalden in deze serie. Het gaat om de ontwikkeling die er aan voorafgaat én de richting die de stappen mogelijk maken. We hebben in Deel 1 gezien dat het niet vreemd is te verwachten dat Oekraïne op termijn lid wordt van de EU. Het GeenPeil argument snijdt op dit moment dan ook weinig hout. Echter, er is nog iets anders waar we ons wel zorgen om kunnen maken. Gelukkig maar.

Oekraïne en de Nederlandse gemeenten

Oekraïne staat vrij goed aangeschreven bij wat we de schaduwkant van de samenleving kunnen noemen. Vanaf 1991 zijn 117.000 vrouwen en kinderen buiten Oekraïne verscheept voor (gedwongen) prostitutie, kinderporno en andere onverkwikkelijke zaken, meldt het Amerikaanse State Department in 2006. Dat is de gemeente Dordrecht die bestaat uit gedwongen prostituees en verhandelde kinderen. IOM, de internationale speler op het gebied van migratie schat in 1998 dat in de tien jaar daarvoor zo’n 500.000 (p.11) vrouwen naar het buitenland zijn verhandeld, de Oekraïense regering doet het wat rustiger aan met 400.000. Dat eerste getal is ruwweg de Gemeente den Haag die uit verhandelde vrouwen bestaat en het tweede komt overeen met twee keer de Gemeente Eindhoven. Dan hebt u een beeld.

Een land waarin dit soort problematiek zo pregnant speelt is wellicht niet een geschikte kandidaat om de sleutels te geven tot landen die veel minder met dit soort problemen te maken hebben. Meest negatief geformuleerd komt het er op neer dat degenen die Dordrecht volgezet hebben met vrouwen en kinderen nu vrij over het gehele Europese continent kunnen reizen. Het is uiterst terecht om daar bedenkingen bij te hebben. Uiteraard, iemand die in staat is vrouwen en kinderen naar het buitenland te smokkelen kan ook een vals paspoort bemachtigen. Dat kan echter geen vrijbrief zijn om de toegang makkelijk te maken.

Dit soort zaken speelt de bekende salami-techniek van de EU in de kaart. Het is niet eens van belang of dit opzettelijk gebeurt of niet. Als een land waarin veel illegale activiteiten ontplooit worden ineens toegang krijgt tot nog eens 28 landen is het niet vreemd om in te denken wat voor ‘zakelijke mogelijkheden’ daar ineens liggen. Omdat Nederland in de EU zit, is het niet mogelijk voor ons om onze eigen grenzen te bewaken, anders dan steekproefsgewijs. Uiteraard ligt dat voor Schiphol nog net wat anders, maar over land kan iedereen practisch ongezien het land in en weer eruit. Dat was natuurlijk ook zo voordat we deze mogelijkheid opgaven. Toen echter hadden we de mogelijkheid dat te veranderen. Niet alleen dat. Elk land op weg van Oekraïne naar Nederland, Spanje, Italië, etc. had die mogelijkheid. Voor de gemiddelde crimineel is het veel moeilijker 10 grenzen over te steken dan 1. Dat is precies wat er gebeurt.

Niet alles is kommer en kwel uiteraard. Sinds 2000 worden er inspanningen verricht door het IOM om slachtoffers van mensenhandel te helpen in Oekraïne. Dat heeft geresulteerd in ruim 11.000 verschillende mensen die geholpen zijn door deze organisatie. Dat valt natuurlijk in het niet tegen de cijfers die we eerder zagen. In ieder geval tot 2011 wordt Oekraïne gezien als:

“a source country: meaning that’s one of the places that’s the easiest to take people from. It’s usually listed at the top two or three countries.” (bron)

Naast de organisatie van de dame achter de quote hierboven is ook de OVSE erg actief in Oekraïne op dit onderwerp. Het mag gezegd worden, ook daar gaat geld naartoe vanuit het Associatieverdrag!

Echter, tot in ieder geval 2009 gaat het nog steeds om 22.000 tot 36.000 mensen per jaar (p. 6) die naar het buitenland vertrekken en in gevangenschap eindigen. Nemen we het meest optimistische cijfer, dan hebben we het over 132.000 mensen sinds 2009. Dat zijn 10.000 mensen meer dan dat er in de Gemeente Maastricht wonen. Dan hebt u een beeld. Deze cijfers steken schril af tegen de ruim 11.000 mensen die het IOM wel heeft weten te helpen. Dat land wordt het dus straks nog makkelijk gemaakt om binnen de EU te reizen, waar reguliere grenscontroles niet mogelijk zijn. Uiteraard, specifieke interventies mogen altijd. Dat is waar, maar dat gaat niet het verschil maken.

De salami-tactiek

Wat zien we telkens gebeuren binnen de EU? Er wordt een stap gezet, vervolgens werkt het niet. De oplossing? Meer EU. Is dat cynisch? Ja, enigszins. Laten we het inkleuren. Dit is een klassiek tragedy of the commons probleem. Zonder de EU zou het overigens ook bestaan, maar dan op nationale schaal. Dat is in ieder geval meer te controleren dan op EU niveau. Hoe werkt dat?

Het is een geweldig idee om open grenzen te hebben. Dat zorgt ervoor dat mensen en bedrijven makkelijker kunnen reizen. Zo wordt de handel bevorderd en uiteindelijk wordt iedereen daar beter van. De grens wordt nu alleen gevormd door de buitengrenzen van landen die grenzen aan niet EU-landen. Zoals bijvoorbeeld Griekenland en Turkije. De Griekse overheid heeft de capaciteit niet voor de toestroom van mensen. Dus, wordt dat deel of zoveel mogelijk van het aantal mensen dat zij niet willen of kunnen hebben door geschoven op de rest. Die caroussel wordt vervolgens in elk land herhaalt. Niemand wil ‘zoveel’ vluchtelingen opnemen. De oplossing van de EU: wij gaan het voor jullie regelen. Zij organiseren een bijeenkomst en zeggen vervolgens, geen 700 maar 1400, ondanks onze eerdere afspraak en gaan vervolgens weer vrolijk naar huis. Gevolg? Landen kunnen niet meer zelf beslissen over hun immigratiebeleid.

Ditzelfde voorbeeld kan gegeven worden op belastinggebied. Iedereen binnen de EU mag binnen bandbreedtes belastingen bepalen. Nederland staat bekend als belastingparadijs voor o.a. muzikanten en grote bedrijven. Landen die een hoge belasting hebben, om wat voor reden dan ook, klagen bij de EU dat Nederland slecht bezig is en dat ze meer belasting moeten heffen. Bedrijven, en in mindere mate mensen, hebben nu eenmaal de gewoonte zo min mogelijk belasting te betalen. Zo kan een race naar de bodem ontstaan, waardoor er uiteindelijk helemaal geen belasting meer betaald wordt. U en ik zien daar, in eerste instantie, geen probleem in. Overheden echter wel. Resultaat. De bandbreedte wordt aangescherpt, zoals bijvoorbeeld bij de BTW. Nederland gaat natuurlijk niet zo’n luxe positie zomaar opgeven. Resultaat. EU regels over belastingen waar vervolgens Nederland direct niets meer over te zeggen heeft. Zo breidt deze constructie zich continu uit, door telkens weer een nieuwe tragedy of the commons te creeeren die er eerst niet was. Dit is het standaard stramien dat in de EU gevolgd wordt. Dat is op zichzelf niet erg, maar het is verstandig dit in de gaten te houden.

Terug naar het verhaal

Wat heeft dit nu te maken met vrouwenhandel, Oekraïne en de claim van GeenPeil dat er mensen vanuit Oekraïne hier naartoe komen en bovendien waarom dat niet goed zou zijn. Nou, die link is vrij makkelijk te leggen. Dit associatieverdrag zorgt er mede voor dat Oekraïne op termijn lid kan worden hebben we gezien in Deel 1. Op termijn wordt de Oekraïense markt voor mensenhandel dus nog meer geopend voor Europa dan dat nu het geval is. Hiervoor dienen dan extra regels te komen. Deze regels worden door de EU ingezet.  Dat betekent dat Eurojust verder opgetuigd moet worden. Dat de portefeuille van de Anti-Traficking Kommisar groter wordt. Dat betekent kortom, dat Nederland ook die bevoegdheden kwijt gaat raken aan de EU.

Conclusie

De Correspondent heeft volkomen gelijk dat het associatieverdrag niet direct leidt tot emigratie. Laat staan emigratie naar Nederland. De angst daarvoor is deels ongegrond, maar kan in de toekomst zeker waarheid worden. Het probleem ligt echter op een meer fundamenteel niveau. Door Oekraïne op welke termijn dan ook te ontsluiten voor de EU markt komt er ook een land bij dat al decennia bekend staat als “source country” voor vrouwen, kinderen én mannen.  Dan laten we de corruptie en neo-nazi’s maar even voor wat het is. Nederland kan hier geen enkele controle meer op uitvoeren omdat criminelen in het geheel niet meer gecontroleerd kunnen worden. Problemen die daaruit ontstaan worden, zoals ook vandaag de dag al gebeurd, vervolgens met de salami-tachtiek onder EU-vlag gebracht. Daarmee geeft Nederland meteen twee zaken weg. Er kan nog minder gecontroleerd worden op illegale activiteiten én, op termijn, verschuift weer het primaat van een beleidsterrein naar de EU. Dat echter meldt GeenPeil niet met zoveel woorden en de PVV komt niet verder dan ‘goedkope arbeidskrachten’.

De conclusie van de Correspondent beoordelen we dan ook als: geheel juist


Dit was alweer het laatste deel van de serie. Morgen om 17.00 u. alweer Deel 5 volgt de eindconclusie. Dat er nu veel gezegd is over de factcheck van de Correspondent moge duidelijk zijn. Een korte overweging is echter in orde.

Interessant? Deel deze analyse op Facebook, Twitter via de onderstaande knoppen en laat een reactie achter.

Lees hier deel 1: Een Associatieverdrag leidt tot een Oekraïens EU-lidmaatschap

Lees hier deel 2: Het Associatieverdrag leidt tot een geldstroom naar Oekraïne (Bonus artikel)

Lees hier deel 3: Het Associatieverdrag zorgt voor minder democratische controle

Lees hier deel 4: Het Associatieverdrag brengt een oorlog met Rusland dichterbij (Bonus artikel)

De foto is gemaakt door: Caffeinatrix

%d bloggers liken dit: